De laatste eer bewijzen met de kist in je hand

Met een kist in je hand

Eigenlijk weet ik niet goed wat ik nu moet voelen, verschillende gedachte in mijn hoofd. De kist is gesloten en nu zien we dit dierbare mens niet meer. Het hoort helemaal bij het ritueel van afscheid nemen, het zit in de opbouw van deze dag. Als een film gaat het aan je voorbij, dat laatste nummer past zo mooi bij de vertaling van zijn leven. Hoe hij in het leven stond tot op het laatste moment.

Met het verdriet op hun gezicht brengen we samen hun dierbare naar het crematorium. Ik probeer me in te leven in hun gevoel, en het enige wat ik kan doen is steun geven met mijn vriendelijke blik. Want dat is wat ik graag doe ik bied de ander graag troost. Maar mijn eigen traan kan ik nu niet laten gaan, want daar is nu geen ruimte voor. Het is niet mijn verdriet maar het verdriet van hun. Met mijn grote compassie volle hart is het wat het is, de acceptatie van het verdriet van wat ik voel bij de ander.

kist

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *